قرآن و اخبار رسول عليه السّلام اين معنى معلوم و مصوّر است ، و تشبيه كردن اين طريقت بگبركى الّا جحود محض و انكار صرف نباشد ، و بلال و سلمان و صهيب و غير ايشان از صحابه همه مؤمن و مقرّ و معترف‌اند امّا خواجه مجبّر بدين كورى و بىتوفيقى هست كه شاگرد را از خداوندگار نميشناسد ، و فرق از ميان تابع و متبوع و امام و مأموم بنداند . و آنچه جمهور قريش را شاهد آورده است و ابو طالب را - رضي اللّه عنه - در كفر برايشان تقدّم « 1 » داده و با وليد پليد و بو جهل پرجهل برابر دانسته چگونه راست باشد . . . ! آنكس كه نصرت و قوّت و مدد كند مصطفى را بر اداى رسالت و اظهار دعوت و انتشار شريعت با اين « 2 » جماعت كه خذلان كنند او را و انكار كنند بر او ، و جفا و اذى « 3 » كنند او را بضرب و شتم ، و ابو طالب - رضي اللّه عنه - معلوم است كه اوّل [ او را ] تربيت كرد ، و در حال بعثت او را نصرت و تقويت كرد ، و چون از دنيا بيرون مىشد فرزندان و برادران خود را بدين كلمات بنصرت محمّد عليه السّلام وصيّت كرد « 4 » ( شعر ) : اوصي بنصر النّبيّ الخير مشهده * عليّا ابني و شيخ القوم عبّاسا و حمزة الأسد الحامي حقيقته * و جعفرا أن يذودوا دونه النّاسا « 5 » كونوا فدى لكم نفسى و ما ملكت « 6 » * في نصر أحمد دون النّاس أتراسا و مانند اين ابيات و كلمات بسيار است بو طالب را كه در نصرت و محبّت اسلام و مصطفى عليه السّلام گفته است كه دلالت و حجّت است بر صفاى ايمان و ثبوت اعتقاد او ؛ تا خواجه مجبّر بداند كه او را با كفّار مكّه و صنا ديد قريش

--> ( 1 ) - ح س م ب : « تقديم » . ( 2 ) - ب ث م : « آن » . ( 3 ) - م ب : « ايذا » . ( 4 ) - براى رسيدگى بسند اين اشعار و وصيت ابو طالب ( ع ) رجوع شود به تعليقهء 38 . ( 5 ) - در نسخ ع ب ث م : « الباسا » . ( 6 ) - در الفصول المختارهء علم الهدى ( ره ) كه ملخص « العيون و المحاسن » مفيد ( ره ) است اين مصراع چنين آمده است : « كونوا فدى لكم امى و ما ولدت » .